Bløf in Frankrijk, van dag tot dag (15 en slot)

1395162_10151895681683470_823272647_nBløf heeft twee weken doorgebracht in de Vega Studio in het Zuid-Franse Carpentras om een nieuw album op te nemen. Op Facebook postte Paskal dagelijks een verhaaltje over de vorderingen. Ik heb ze hier aan elkaar geplakt, zodat er een compleet dagboekje is ontstaan. De laatste aflevering staat bovenaan, dus het is teruglezen in de tijd. Er staan uiteindelijk 15 afleveringen op. De laatste update van dit artikel is van zaterdagmiddag 12 oktober. Het verslag van Paskal: 12 okt 1384290_10151897380693470_559008346_n   Tja.. Wat kan ik zeggen. Opgeruimd en wel. We gaan over 3 weken verder in ICP Brussel. Ik beloof jullie dan weer op de hoogte te houden. Bedankt voor alle super toffe berichten en voor de support. Echt geweldig hoe deze week heeft uitgepakt. We gaan met 75% van de opnames naar huis. Via een omweg naar huis. Het was mooi. #paskal 11 okt Ik heb een Chateauneuf du Pape rouge van Chateau de beaucastel uit 2006 gekocht voor mijn meisje. In een prachtig wijnhuis om de hoek. Ik drink geen wijn. Het is erg jammer dat ik geen wijn drink, zeggen mensen altijd. Maar is dat wel zo? Als je iets niet kent, kun je dan iets missen? Ik krijg gewoon erg veel last van mijn maag als ik het drink en voor mij is iedere rode wijn hetzelfde. De romantiek van het samen legen van één of andere te dure mooie wijn begrijp ik wel, maar ik mis het niet. Echt niet. Er zijn ook mensen die zeggen dat je altijd alles een keer moet proberen. Daar twijfel ik ook erg aan. Waarom moet je alles proberen? Als je genoegen neemt met iets minder of goedkoper of minder spannend of gewoon genoeg hebt, dan ben je wellicht meer tevreden dan wanneer je alles een keer wilt proberen. Want, alles is echt super veel. Ik hoef niet zo veel meer te proberen. Ik wil wat ik ken. Ik wil ieder jaar naar hetzelfde Griekse eiland, omdat ik het ken. Ik wil iedere week op woensdag, om half 6 spaghetti pesto met kip in citroen, omdat ik het ken. Ik wil iedere donderdag een biertje drinken bij de Tympaan in Middelburg, omdat ik het ken. Maar wellicht vind ik dat allemaal zo fijn, als het zo voorspelbaar is, omdat mijn leven een aaneenschakeling is van onzekere factoren en een constant veranderende omgeving. Ach, we hebben een auto vol met wijn. Wellicht ga ik het ooit nog lekker vinden, maar tot die tijd drink ik gewoon een goudgele rakker met een witte schuimkraag. We drinken vanavond toch op hetzelfde. Op een geslaagde week opnemen in de meest fijne studio waar ik ooit ben geweest. Tussen de wijngaarden in de zon. Het was prachtig. Nu gaan we weer bbq-en. JB is rough mixjes aan het maken. Morgen kunnen we die mee naar huis nemen om te luisteren naar wat we tot nu toe hebben opgenomen. Het is niet klaar, want we gaan nog 2 weken in ICP studio's in Brussel verder werken aan ons Opus Magnum. Beloofd is beloofd, het wordt mooi. Proost! 11 okt 1381586_732552080093438_1174564666_nGisteren kon ik het niet opbrengen om iets te schrijven. Het was een hele volle dag, omdat de invulling van de arrangementen vooral in praktische zin bij mij en Bas ligt. Bas en drums zijn van alle nummers opgenomen en nu moeten de liedjes verder worden opgebouwd. Gitaarpartijen en toetsenpartijen worden toegevoegd om het beeld compleet te maken. Gisteren verliet Peter het kamp 2 dager eerder dan wij. Zijn zoon is jarig en hij wilde gewoon graag thuis zijn. Groot gelijk heeft hij. Het kan ook vanwege wat ik net uitleg. Maar de dynamiek verandert in een clubje als er één uitgaat of wordt toegevoegd. Dat fenomeen heeft me altijd geïntrigeerd. We vullen met zijn allen de ruimte en die heeft een soort kleur. Als die groep verandert, verandert de kleur. Niet perse ten goede of ten slechte, maar het verandert. Als we met instrumenten op schoot in één ruimte zijn, ontstaat er de juiste kleur. Elkaar de ruimte geven op de juiste momenten, en je punt maken op een ander moment heeft een fijne balans. Die slaat soms over naar de verkeerde kant en dan is het een lelijke plek om te zijn, maar meestal doen we er allemaal ons best voor. Je ego uitschakelen kan niet, want die moet vechten voor jouw eigen ideeën. Maar ideeën van anderen zijn wellicht beter, dus dan moet je ego plaats maken voor een ander. Het valt niet mee om 21 jaar met elkaar muziek te maken en de helft van je leven met elkaar door te brengen, maar ik kan het nog wel 21 jaar. Ik weet niet of iedereen van ons dat kan, maar ik hou van onze kleur. En nu met Peter weg voelt de jeugdherberg wat leeg. Lichtgroen zou ik zeggen  Deze morgen heeft Conrad onze technieker uit Duitsland ons verlaten en nu is het hier nog leger...donkergroen. Wij hebben nog genoeg te doen vandaag, maar mijn hoofd staat ook op weggaan naar huis. Twee bakken koffie en kop onder de kraan, we gaan er tegenaan, maar ik ruik al hoe mijn vrouw en kinderen ruiken. Da's trouwens ook heel goed, even weggaan bij wat je het allermeeste waard is om er weer naar terug te keren. Thuis is mijn huis helemaal geverfd. Ik ben benieuwd naar de kleur. #paskal 9 okt normanVanmorgen aan de tuintafel hebben we besloten dat de cd nog een echte radiosong nodig heeft. Een paar van de voorwaarden voor een radiovriendelijke song zijn bijvoorbeeld dat het liedje een uitgesproken pakkend intro heeft, dat het een meezingbaar refrein heeft en, last but not least, dat het binnen 4 minuten klaar is. Het liefst een liedje met de perfecte singlelengte van 3.30 minuten. Alle liedjes die origineel langer zijn dan de maximaal 4 minuten worden korter geknipt door de radiostations. Tenzij je daar zelf de schaar in zet voordat de plugger het liedje aanbiedt aan de radiostations. Ik begrijp het wel. Een radioprogramma wil er vaart in houden en dus moet je veel verschillende liedjes kunnen draaien. Het verklaart wel waarom epische liedjes met een 8-minutenopbouw het nooit halen tot radiohit. De meezingbaarheid van een refrein is voor mij overigens altijd een pijler of een liedje deugt. Het moet beklijven. Wel, de track die we vandaag in de studio hebben gemaakt voldoet aan alle voorwaarden om een single te kunnen zijn. Een werktitel is er nog niet eens, maar ik ben er nu al gek van. Het is prachtig om 's morgens aan iets te beginnen, en 's avonds een song te hebben. JB heeft echt geweldige ideeën en we gaan echt te gek hier. In 1 minuut bij DWDD moet deze ook nog wel overeind blijven. Al is dat altijd wel een uitdaging. Mijn kindjes hebben vandaag appeltjes geplukt met de peuterspeelzaal. Ik was er graag bij geweest. Ik ben blij dat ik niet op de grote vaart zit of een internationale artiest ben  Ik mis mijn kindjes en mijn meisje, maar we gaan als een dolle! #paskal 8 okt Probeer je dat sfeertje voor te stellen. Ik denk dat als je het vergelijkt met voetbal dan zou ik zeggen dat het net zoiets is als winnen van Duitsland met 7-0. Als ik het zou vergelijken met een loterij zou ik zeggen dat het voelt als de hoofdprijs van 1.000.000 euro. Als ik het vergelijk met vissen zeg ik, een snoek van een meter. Ach weet ik veel, ik vis niet, weet niets van voetbal en heb al jaren geleden opgegeven te hopen iets te winnen bij de loterij, maar een liedje geslaagd op de band krijgen is een pure overwinning. We hebben dat vandaag weer ervaren. We hebben een liedje dat oorspronkelijk een soort 'Wild Horses' van de Stones was, omgebouwd tot een liedje wat je kan verrassen in het arrangement. Met heel originele muzikale elementen en verrassingen. Ik zou zo graag iets aan jullie laten horen, maar dat gaat niet. De release laat nog echt lang op zich wachten. Maar als je lang op iets wacht, wordt het toch altijd beter? Net als de wijn hier  Coen (manager) en Errol (Universal ) zijn vandaag aangekomen. Ze hebben ons alleen maar bezig gehoord met die ene track. Vanavond als we het een dag noemen gaan we hun laten horen wat we hebben gemaakt. Ik ben benieuwd naar de reacties. #paskal 6 okt 960165_10151884408218470_280363181_nDag lieve kijkbuiskinderen. Dat gaan we onze kinderen ook niet uitleggen he? Dat we vroeger echt een beeldbuis hadden. Met afgeronde hoeken en andere beeldverhoudingen. Dat we maar 2 zenders hadden en dat iedereen naar hetzelfde keek. Dat de radio een grote draaiknop had die je met beleid moest bespelen van zender naar zender. Omdat het elastiek dat was verbonden met die zenderknop soms zo lurp was dat sommige zenders moeilijk te vinden waren. Dat we geen mobiele telefoon hadden en dat email, überhaupt internet niet bestond. Dat het allereerste computerspelletje uit een vierkant balletje, twee streepjes en een lange streep bestond. Alles is beter, mooier, inventiever, sneller, en moderner geworden. Behalve.... De mengtafel in Vega studio uit het Beatles tijdperk, het Ludwig drumkitje uit 1967 dat verstopt was in een hoekje. Peter zijn Fender Precision basgitaar uit 1963, mijn Gibson Les Paul uit 1974 en de bandrecorder uit 1967 die we als tape delay gebruiken. 1378605_10151885408138470_1106119007_nVintage is het nieuwe modern onder muzikanten. En dat is geen modegril. Het ouwe spul is gewoon beter. Dus wij muzikanten leven in een parallel universum waarin alles anders is dan in het niet-muzikantenbestaan. Volgens ons, kale muzikanten in het bijzonder, is kaal het nieuwe haar en zou er speciaal voor muzikanten een extra strook op de snelweg moeten worden aangelegd voor alleen muzikanten, liedjesschrijvers en festivaldirecteuren. In ons parallelle universum is er geen oorlog, alleen maar naastenliefde. Er is op iedere straathoek een snackmuur voor als we 's avonds weer te veel hebben gedronken en we dus honger hebben. En er wordt in dat parallelle universum nog betaald voor muziek. In dat parallelle universum zijn er 10 keer zoveel mensen beroepsmuzikant en klinken platen geweldig omdat er geld is voor een intensieve opname en schrijfsessie. In mijn parallelle universum.... ... Oh, sorry, realitycheck. Ik moet wat gaan inzingen. We gaan vanavond uit eten in Avignon. Ik denk dat we onder de brug nog wel een liedje a capella gaan zingen. Mijn leven loopt over in de droom die ik als jonge jongen had. Ik ben gelukkig. #paskal 5 okt blofstudioVandaag heb ik niets gedaan. Niet een beetje of weinig, maar gewoon niets. Naast de controlekamer staat een tafeltje buiten. Aan dat tafeltje heb ik niets gedaan. Het vervelende aan niets doen in de studio is dat je eigenlijk constant nodig zou kunnen zijn, en dat je dus eigenlijk niets echt kunt doen. Naast het niets doen dus. Ik heb 7 bakken koffie op, 3 keer een stukje kaas gejat uit de keuken en 3 afleveringen van Louis Theroux gekeken. Documentairemaker van de BBC. Ik heb geconcludeerd dat er veel gekke mensen op de aarde zijn. Serie 2 van Suits heb ik bijna afgekeken. Is dat Nederlands, afgekeken? Ziet er zo raar uit als ik het zo voor me zie. Nou ja, zoals ik al zei, ik heb dus helemaal geen reet uitgevoerd en dat is niet persé leuk maar ook niet persé erg. Mocht dit verhaaltje een beetje verveeld overkomen kan dat kloppen. Ik ben best verveeld namelijk. Mijn hoofd staat helemaal stil. ...ik word geroepen...ik mag gitaren inspelen!! Sorry, ik moet gaan. #paskal 5 okt
Konrad

Konrad

'Aan/uit' heet deze track. We zijn gisterenavond na onze overwinning op 'Tot het bittere eind' (zie vorige post), verder gegaan met deze epische song. Het is een liedje waar je in meegenomen wordt. Een rustig begin met bas en drum op een trage beat. Veel galm en veel lucht. Productioneel vraagt dit lied meer dan de gemiddelde song van Bløf. We willen een zweverig sfeertje creëren met veel galm en de zang staat centraal. Gisterenavond hebben Peter en Norman hun partijen ingespeeld. Dat ging niet helemaal vanzelf, want meerdere keren stopte de computer ermee. We hadden zwaar onweer in Frankrijk en dan is het electriciteitsnetwerk niet meer heel betrouwbaar. Maar Conrad maak je de pis niet lauw! Onze technieker uit Berlijn die we zelf naar Carpentras hebben gehaald weet sowieso altijd het hoofd koel te houden. Toen we 3 jaar geleden in Hansa studio opnamen leerden we hem kennen. Hij is een technieker van deze tijd, een jonge gast met meer talent in 1 vinger dan menig oude rot in twee handen heeft. We hebben hem opgemerkt en zijn talent gezien. Je kunt altijd in studio's gebruik maken van de aanwezige mixer, maar vaak heb je daar niet zo'n klik mee en dat is nou juist zo belangrijk. Conrad heeft oren aan zijn hoofd en een mening over hoe je iets moet opnemen en zelfs over hoe je harmonisch een arrangement opbouwt. Hij zit nu met een koptelefoon op zijn hoofd wat edits te maken en wij gaan verder met de gitaren op 'Aan/Uit'. #paskal 4 okt Soms gaat het vanzelf. Soms niet. Vandaag is zo'n dag. Ik noem het altijd het derde dag syndroom. We zitten niet op één lijn. 'Tot het bittere eind' was tot gisteren nog een vanzelfsprekende album kandidaat. Maar afgelopen uren zijn we daar aan gaan twijfelen. Er deugde iets niet aan. Maar wat... Dat is het ei van Columbus. Samen schrijven is even geweldig en enerverend als frustrerend en pijnlijk. Het kost veel energie om herhaaldelijk jouw geweldige idee weer onderuit gehaald te zien worden, en om te vechten tegen een slecht idee van een ander. Maar, dat is precies waarom we goed zijn in wat we doen met zijn vieren. Nooit een echte concessie maken is lastig, maar het lukt wel bijna altijd. Dat betekent dat we blijven doorploeteren tot we tot we tot een oplossing komen waar we allemaal een goed gevoel bij hebben. We zijn na veel omzwervingen weer bijna bij het initiële idee terug. Maar en zijn een paar kleine dingen gewonnen en geronnen en het is nu gewoon echt goed geworden. Althans, dat vinden deze Zeeuwen. De uiteindelijke keuze blijft aan u. In heb afgelopen uren mijn kompanen willen wurgen en nu wil ik het glas heffen op een overwinning. #paskal 3 okt  1374825_10201266669322405_502633905_nPeter heeft de Höfner basgitaar uit het stof getrokken. Ook wel bekend als de Paul McCartney-Bas. We zochten naar een iets minder voor de hand liggende baspartij voor de eerste minuut van 'Open je ogen'. Het is zo'n intro waar je geen genoeg van krijgt. En dat is belangrijk, dat het je, als het 100+ keer voorbij komt, niet verveelt of irriteert. Het inzingen ging me goed af. Maar ja, die heb ik dan ook al 50 keer live gezongen, dat helpt. We nemen nogmaals de piano op, omdat Bas heel graag inspeelt op de definitieve zang. Dan past hij ook weer zijn spel aan aan de zanglijn. Beetje kip en ei-verhaal. Ik zing namelijk graag in op de definitieve pianopartij. Dus vaak worden dingen dubbel gedaan. Soundscapen gaan we met deze track later doen. 80% af is nu even genoeg. We willen vanavond een nieuwe basis gaan opnemen. Dat betekent bas en drums opnemen. Om dan weer verder te gaan knutselen. We hebben er schik in. 20 graden buiten, dus we gaan zo BBQ-en. Niet vertellen tegen Universal  We drinken ook te dure wijn namelijk. #paskal 3 okt 'Open je ogen' is waar we gisterenavond mee naar bed zijn gegaan en waar we vanmorgen mee zijn opgestaan. Het blijft steken in je hoofd als een oorwurm. Het wordt duidelijk dat deze niet mag gaan ontbreken aan het album. Al hebben we daar nog geen definitieve beslissing over genomen. We hebben besloten in deze opnameperiode 15 nummers helemaal af te maken en te benaderen alsof ze allemaal plaatwaardig moeten worden. Pas dan gaan we schrappen. Dat is het moeilijkste. Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren, maar er mogen er niet meer op dan 12! Dus er gaan goeie liedjes afvallen. Maar vooralsnog is 'Open je ogen' een gedoodverfde single. We zullen zien, we zijn net begonnen. #paskal 2 okt 996599_10151877956278470_1738557951_n'Spijt heb je morgen maar', heet de track waar we nu aan het werken zijn. Bas, drums en gitaren zijn opgenomen. Ik heb voor de BBQ 5 versies ingezongen. Het nummer heeft een soort doorstart op tweederde van het nummer. Meeste liedjes uit onze koker hebben een intro, coupletten, refreinen en soms een brug. Deze heeft twee refreinen. Als je denkt, die is lekker op stoom, komt er nog een dikker, nieuw refrein overheen. We zijn blij. Volgens mij is dit een single. Dat weet je eigenlijk altijd pas na de eindmix, en die laat nog wel een paar maanden op zich wachten, maar dit zou hem echt kunnen zijn. Even uitbuiken en dan een keuze maken uit de vijf versies. Dan gaan we aan de slag met "Open je ogen". Een liedje dat we live al hebben gespeeld in het theater. Het liedje heeft veel weg van een heuse gospel, en werkte in het theater echt geweldig. Aan de slag! P.s. Ik ben blij met FaceTime. Net mijn kindjes gezien, en als het thuis goed gaat, gaat het hier ook goed. #paskal 2 okt 1379534_10151877158398470_1584842635_n-1'Some girls' van de Stones met de onmiskenbare sound van 'Miss you' is opgenomen op deze EMI tafel. JB is laaiend enthousiast. "Zo moet een plaat klinken". Iedereen die wil begrijpen waarom een mengtafel bepalend kan zijn voor de klank van een plaat, zou eens de documentaire van Dave Grohl moeten zien. Film heet Sound City. Dat was een beroemde studio aan de westkust van Amerika, waar tientallen bands en artiesten platen hebben opgenomen: Tom Petty, Fleetwood Mac, Nirvana, etc. Al die bands gingen daarheen vanwege de mengtafel, en met resultaat dus. We nemen nu de tweede gitaarpartij van Bas op. Nummer leunt zoals veel nieuwe nummer geheel op gitaar. Het is 22 graden Celsius en de zon schijnt. We zijn volledig op schema. #paskal 1 okt 1383531_10151877460653470_1900348229_nWow. Eerste track staat er bijna op. De zang nog. Da's niet onbelangrijk, maar we kunnen al bepalen dat deze track klinkt zoals hij moet klinken. 'Nu of nooit' heet deze. Een Led Zeppelin-achtige heavy track met veel harde gitaren. Ik ben ook heel blij dat JB erbij is. Hij heeft oren aan zijn kop en hij is ook gitarist. Je moet namelijk weten waar je naar zoekt en dat vind ik qua sound vaak zo moeilijk. Dat is een van de redenen om met een producer te werken. Niet alleen ligt de verantwoording van de opnames bij iemand anders. Er is een partij buitenom onze band om mee te sparren. Ik ga nu inzingen. #paskal 30 sep De belangrijkste ruimte van de studio is natuurlijk toch de keuken. We zijn geland, opgehaald en gevoed. De heren technici voeren de laatste werkzaamheden uit voordat wij aan de slag kunnen met opnemen. Studio Vega in Carpentras voelt al meteen bij binnenkomst goed. De Franse slag is hier ook meteen zichtbaar. Zoals JB het mooi zei, als je de tuinlampjes aan wilt doen moet je eerst het alarm uitzetten. Xander zet nieuwe snaren op mijn gitaren en ik ben een beetje ongeduldig aan het pingelen om de vingers warm te spelen. Eigenlijk heb ik gewoon geen geduld. "Zet aan die recorder... Loopt ie al?" Oh ja, het bed ligt prima. #paskal
This entry was posted in Nieuws and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Bløf in Frankrijk, van dag tot dag (15 en slot)

  1. Lia Hoenjet says:

    Ik heb in ieder geval genoten en iedere dag reikhalzend gewacht op het nieuwe verslag, soms een beetje technisch, maar wel heel leuk. Dank je wel heren het was mij een genoegen om jullie avontuur mee te kunnen lezen.

  2. Paul de Vries says:

    Reuze en bedankt Paskal.
    Met genoegen gelezen. Success!
    ’t Zal weer geweldig klinken en zijn. Niveau Cold Play, en er over heen. Jullie muziek.
    ’t Reist altijd mee. Opera House en Harbour Bridge inzicht weer. Opweg.
    Met jullie nieuwe album, zal de O.H. geel gaan kleuren. En de H.B. paars, wellicht. Voor mij.
    Ach, misschien blijft het wel wit en grijs. Ook goed. Maakt niet uit. The sky is blue.
    Blof muziek brengt mij altijd een ‘rose-bril’. Blauw blijft die kleur. Prima.
    Muziek is absoluut enorm geweldig. En wat er aan komt ook. Benieuwd.
    Nu op de brug. Jullie kennen het wel.

  3. Vind het erg tof dat ze ons zo op de hoogte houden van de opnames. Het doet mij erg denken aan het blog wat Peter destijds bijhield tijdens de opnames van “Omarm”.

    • Linda says:

      Ja dat was zo leuk, en nu weer. Ik zit niet op facebook, dus gaaf dat het hier ook staat? Paskal ben je nog meer afgevallen of ligt het aan de foto?

    • Peterlien says:

      Oh jaaa, de blog van Omarm. Geniaal was die, hè Marnix? Peter heeft ‘m ooit op mijn verzoek nog eens ‘vrij gegeven’ zodat we ‘m nog een keer konden lezen. 🙂
      Paskallie kan er ook wat van, vinnikpersoonlijk.

      • Ja idd Paskal kan ook erg leuk schrijven. Zou die eens iets mee moeten doen 😉
        Het blog van “Omarm” is trouwens ook te vinden op de dvd van de gelimiteerde oplage van dat album, waar ook de opnames van Paradisolife(U weet wel met Cristina Branco en Fernando Lameirinhas) opstaan en een andere geluidsmix van “Omarm”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *