Bløf klinkt verrassend én vertrouwd

Unknown-1De bekendste popgroepen spreken niet alleen een groot publiek aan maar ook de wat progressievere muziekliefhebber. Denk aan U2 of Coldplay. Bløf heeft er nooit een geheim van gemaakt ook zo'n band te willen zijn - in ieder geval op Nederlandse schaal. Het nieuwe, vandaag verschenen album In het midden van alles onderstreept die ambitie nog eens op overtuigende wijze. Hoewel het aantal hits bijna niet meer te tellen is, is Bløf ook altijd een albumband geweest, zeker vanaf Watermakers (2000). De liedjes op de platen zijn thematisch verwant en niet zelden is de inspiratie hoorbaar die is opgedaan bij buitenlandse bands. Eind jaren '90 is Counting Crows het grote voorbeeld en ook op Omarm (2003) is dat nog goed te horen. Maar op Blauwe ruis (2002) wordt ook nadrukkelijk gelonkt naar de productionele rijkdom en de gitaarsound van U2 en Coldplay. Umoja (2006) is natuurlijk een verhaal apart, hoewel die invloeden daarop allerminst zijn weggepoetst. In mijn interview met Bløf dat morgen in de PZC verschijnt geven de bandleden aan dat hun muziek wordt beïnvloed door de muziek waarnaar ze luisteren. En dat zijn actuele artiesten die er toe doen, soms helemaal niet bekend bij het grote publiek, en zeker niet geassocieerd met Bløf. Op het akoestische tweeluik Oktober en April (2008/2009) was te horen hoe ze wegliepen met Damien Rice, Alles blijft anders (2011) knipoogde nadrukkelijk naar de stadionrock van Kings of Leon en Snow Patrol. In de liedjes van het nieuwe album zitten invloeden verwerkt van onder anderen Fink, The National, Massive Attack en Elbow - en als altijd ook U2 en Coldplay. foto-24Toch klinkt Bløf altijd als Bløf, wat een grote verdienste is. In het midden van alles klinkt wat dat betreft vertrouwd. Wel heeft producer JB Meijers er (mede) voor gezorgd dat het geluid van de popgroep actueler klinkt dan ooit. "Zo mag de titel van de plaat ook worden opgevat, alsof we in het midden van alles staan, dus ook van de muziekscene van nu", zegt Peter Slager daarover in het genoemde interview. De single 'Spijt heb je morgen maar' was al een schot voor de boeg. Wat een verschil met de single 'Mannenharten', waarin de groep als een onherkenbare begeleidingsband van Nielson opereerde. Een puntige rocksong, kort en hard, met een gierende sample er doorheen en een voor Bløf bijna provocerende tekst om van het nu te genieten. Als we toch bezig zijn met name dropping: Giel Beelen noemde het hun Foo Fighters-track. De toon was gezet. 'Klaar voor', de openingstrack van het album, is minstens zo'n statement. Agressieve gitaren, industriële geluiden, en Paskal Jakobsen die het eerste couplet laag en donker zingt. Is dit Bløf? En dan, na krap anderhalve minuut, breekt het nummer open. Het refrein is vintage Bløf, meeslepend, meezingbaar en na één keer luisteren al niet meer uit je kop te krijgen. Als het liedje na tweeënhalve minuut even gas terugneemt, doet het denken aan de brug in 'Blauwe ruis', zij het dat hier onheilspellende sirenes doorheen zijn gemixt. Ik verwijs niet voor niks naar Blauwe ruis. Zoals Bløf op dat album voor het eerst te kennen gaf nadrukkelijk deel uit te maken van de actuele rockmuziek, zo doet de groep dat met dit album weer, mijns inziens nadrukkelijker dan op albums als Omarm en Alles blijft anders. Dat zal te maken hebben met de productie van JB Meijers en zijn assistent Ken Stringfellow, een in Parijs woonachtige Amerikaanse muzikant die onder meer met REM werkte. Gitarist Meijers heeft Bløf gestimuleerd alles uit de snaren te halen wat er in zit. Jakobsen krijgt ook meer ruimte te excelleren - met van hem niet eerder gehoorde solo's in 'Aan/Uit' en 'Dag en nacht' bijvoorbeeld - omdat toetsenist Bas Kennis meer dan ooit de (slag)gitaar erbij heeft gepakt. Stringfellow heeft een bijdrage geleverd in het geluid van de toetsen, de percussie en de gekke dingetjes - denk aan de genoemde sirenes. UnknownDe productie geeft In het midden van alles een gelaagdheid die rijk is, volgepropt bijna, zonder dat het te veel wordt. Daarvoor is het te subtiel gedaan en blijft het geluid open en ruimtelijk. Niet alleen krijgen liedjes een eigen sfeer, zoals het imposante 'Aan/Uit', een lang uitgesponnen, dwingend lied over de dood,  ze winnen bij elke luisterbeurt nog aan kracht, omdat zich niet eerder gehoorde vondsten aandienen. Vaak zijn het repeterende themaatjes die de luisteraar ineens verleiden een zijpaadje te volgen, of het zijn backing vocals, zoals een lage tweede stem in 'Zonder jou snap ik er niks van', of het koortje in 'Open je ogen', dat je in de brug van dat liedje doet twijfelen of je nu naar stemmen of toetsen luistert. Muzikaal is In het midden van alles een plaat die bij de eerste luisterbeurt al overtuigt maar bij luisterbeurt tien nog steeds geheimen prijsgeeft. Als altijd is de variatie groot. Met 'Klaar voor', 'In het midden van alles', 'Spijt heb je morgen maar' en 'Wraak' telt het album heftige rocksongs, 'Een man als geen ander' lijkt een elektrische bewerking van het soort liedjes dat op Oktober stond en natuurlijk zijn er de meeslepende ballads - 'Tot het bittere eind', 'Tijd drijft', 'Langzaam lief' - zij het dat die dit keer ook een grote gelaagdheid hebben gekregen. De eenvoud van 'Liefs uit Londen' of 'Barcelona' past niet op dit album. Het is lastig favorieten aan te wijzen (ik hou het vooralsnog op 'Tot het bittere eind') omdat na twee weken luisteren liedjes die aanvankelijk minder opvielen zich ineens in je hoofd kunnen nestelen. 'Dag en nacht' is zo'n liedje dat even de tijd moet hebben om te worden ontdekt. Tekstueel past In het midden van alles in de beweging die Slager de laatste jaren heeft ingezet om iets directer te schrijven. De genoemde ballads zijn aansprekende liefdesliedjes. 'Tijd drijft' lijkt 'Misschien niet de eeuwigheid' tien jaar later, in sfeer, maar ook tekstueel. Het stel van toen, dat al wist dat de liefde vergankelijk was, lijkt inderdaad niet meer bij elkaar, wat niet wegneemt dat de man met evenveel liefde terugkijkt op wat ze hadden. In het midden van alles is opnieuw het verhaal van een levensreis, waarbij in verschillende liedjes nadrukkelijk wordt uitgesproken dat we niet weten wat ons overkomt, we zijn als een druppel in zee, de toekomst is onzeker maar dat is geen reden om niet te proberen grip te krijgen op je bestaan. Het is opvallend hoe vaak Slager tekstueel aanknoopt bij bestaande uitdrukkingen. Vaak geeft hij ze net een draai, door het te hebben over 'een vlakte van glas ijs', 'ik herontdek het wiel', of 'schepen branden beter dan gedacht'. Het doet een beetje denken aan de taalgevoeligheid van rappers, wat goed past bij de dance-invloeden zie hoorbaar zijn in bijvoorbeeld 'In het midden van alles', 'Open je ogen' en 'Aan/Uit'. Misschien wil ik die connectie er te veel in horen, vanwege dat idee dat de groep goed past in de actualiteit van de popmuziek. Het is in ieder geval het beeld dat ík heb van In het midden van alles: vertrouwd én verrassend. (Vanaf zondag zal ik op dit blog liedje voor liedje beschrijven, met vooral aandacht voor muzikale invloeden, waarvan ik er hierboven al enkelen heb genoemd.)        
This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

9 Responses to Bløf klinkt verrassend én vertrouwd

  1. Jacques Stap says:

    Hi Ernst Jan,
    Gosh, what an album!!!
    Love your review of IHMVA and agree with most you’ve written about the album.
    Although it has a similar production sound as ‘Blauwe ruis’, this album is soooooo much more. They show their music, their arrangements (in particular some of their ‘new riffs’), their lyrics and their sound have matured and show such a leap forward. It’s such a step forward to their album “Alles blijft anders”.
    The lyrics have grown even further, and show a particular ‘wisdom’. Probably in accordance with the band’s age. Love the lyrics of the song “Zonder jou snap ik er niks van”. Yes, it’s true some contemporary influence, such as U2 and Cold Play can be identified, but I also hear influences like Beck , Eskimo Joe and, yes, Van Halen (Nu of nooit). But when I listen, over and over again, I hear arrangements, lyrics, riffs and a sound typical to Bløf. From someone outside I just wanna say: “Bløf, you make the Nederlandse taal zo mooi, again.” I experience this album as the most contemporary mode of expression in the Dutch language. Just great stuff!
    Still, will be there in Utrecht. Looking forward to it!

    Regards from a sunny Sydney.

    • Peterlien says:

      Wow, all the way from Sydney to Utrecht for a show! Respect!
      (And I will be there too).

      • Jacques Stap says:

        Not only for their IHMVA show. But in May I’m travelling to Holland, so why not. During very difficult times their music has been a beacon to me. That’s why I have to be there. BTW, was there in the Ziggo Dome too. A great night and excellent performance!

        Cheers

  2. Marc Nagelkerke says:

    Goud, platina of diamant, er staan in ieder geval een paar mooie briljanten op deze nieuwe cd die zoals je stelt verrast en tegelijkertijd toch ook vertrouwd klinkt.

    Bij de poll was het lastig om te kiezen welk nummer favoriet is maar Aan/Uit heeft toch gewonnen. Een Quincy Jones achtige opbouw waaruit niets dan respect voor JB en natuurlijk de band zelf kan gelden.

    Ik ‘zing’ luidkeels mee met Wraak, mijn dochters (8 en 10) zingen Open je Ogen nu al uit het hoofd mee, een nieuwe generatie voelt zich aangesproken tot de teksten en muziek van ‘oude’ rotten die blijven vernieuwen.

  3. Echt een wereld cd, en stiekem vindt ik ze nog beter dan eerder.
    Mooi album, moeilijk om stil te blijven zitten.

  4. Erg herkenbare recensie. Ik had zelf ook een aantal dingen die jij noemt (zonder jouw stuk gelezen te hebben) ook genoemd in mijn recensie op mijn eigen blog

  5. Marleen says:

    “maar bij luisterbeurt tien nog steeds geheimen prijsgeeft”
    Bij luisterbeurt “nietmeerbijtehouden” heb ik dat nog steeds.
    Vooral met koptelefoon op waardoor je goed de achtergrond muziek/geluidjes hoort.

    Door je blog hoor ik straks ws nog meer zaken en kijk uit naar je beschrijving vd liedjes alhoewel dat soms ook wel beetje afbreuk doet aan mijn eigen idee bij een liedje.

  6. Adriënne says:

    Mooi voorproefje van wat komen gaat. Je weet de spanning er goed in te houden, maar dat is aan een krantenjournalist wel besteed ;-). En ik ga nu ‘nonkel’ (mijn oudoom in Goes die een Belgische grootvader had en een abonnement op de PZC heeft) even mailen of hij het artikel uit de krant van morgen op wil sturen voor in het plakboek :-).

    Ik vind het ook mooi om te lezen dat jij ook niet zo gelukkig was/bent met Mannenharten en dat je dat ook daadwerkelijk opschrijft op een blog als dit. Het is toch net iets anders dan een krantenartikel. Na tien keer luisteren werd wel duidelijk dat het op zich een goede single is, maar blij word ik er nog steeds niet van.

  7. Peterlien says:

    Ernst Jan: sprakeloos van het album en van jouw woorden. Ik val nog even achterover in het Bløfvacuüm, waar ik me al een week in bevind. Ik krijg er geen genoeg van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *