Schilder me rood

In hetzelfde jaar dat Naakt onder de hemel verschijnt, 1995, komt ook het album Paradise in me van K's Choice uit. De plaat van Bløf is eind 1994 opgenomen in Zierikzee, toen die van Sarah en Gert Bettens nog niet in de winkel lag. Met die wetenschap in het achterhoofd is het wel aardig om de gitaarlick van het titelnummer van Paradise in me eens te vergelijken met die van 'Schilder me rood'. Je zou bijna zeggen... Zo blijkt maar weer eens dat op twee verschillende plekken op bijna hetzelfde moment gelijksoortige dingen kunnen ontstaan. Zo wees Cor Mutsers, de voormalige gitarist van Ilse de Lange, mij eens op de overeenkomst tussen haar eerste hit 'I'm not so tough' en de kort daarop verschenen Bløfsingle 'Harder dan ik hebben kan'. Ik wil het in dit stukje helemaal niet hebben over plagiaat. Ik wil het hebben over 'Schilder me rood', een nummer waar de leden van Bløf met gemengde gevoelens op terugkijken. Die gitaarlick is lekker. Bas Kennis herinnert zich hoe muzikanten hem wel eens complimenteerden met de 'slim bedachte' akkoordenprogressie in de brug van het nummer. "De refreinen waren wel goed", zegt Peter Slager, "maar de coupletten waren vreselijk. Als er gekscherend gedaan wordt over het poëtische gehalte van onze teksten, of over het gebruik van grote woorden, iets wat ons nog steeds een beetje achtervolgt, dan kun je zeggen dat het met dit soort nummers is begonnen." Enerzijds bezorgt Naakt onder de hemel hem een 'algeheel gevoel van embarrasment', anderzijds vervult de plaat hem met trots. "Het is de plaat die we móesten maken. Op de muziek ben ik niet trots, wel op het selfmade karakter. Het feit dat we die bedrijfsruimte in Zierikzee hebben ingericht om die plaat op te nemen. Henk (Tjoonk - EJR) heeft daar heel veel geld in gestopt. Dat moest natuurlijk eerst terug worden betaald. Daardoor hebben we die eerste tijd geen donder verdiend. Als ik ergens trots op moet zijn dan is het toch het feit dat het met zijn vieren zo gedaan hebben, dat we het lef hadden die plaat zo te maken, niet gehinderd door enige kennis en zonder begeleiding." Paskal Jakobsen valt hem bij. "Er was helemaal niks. Zoals Patrick le Duc met ons een plaat heeft kunnen opnemen, dat was destijds voor ons ondenkbaar. Dat wij die begeleiding niet hebben gehad, maakt ons dubbel zo trots. Er was niemand aan wie je je kon optrekken. Er was geen Barry Hay, zoals die er was voor Di-Rect, er was geen George Kooymans die Anouk heeft geholpen." Peter Slager: "Zoiets als die Haagse scene bestond niet in Zeeland. Er was ook niemand die iets Nederlandstaligs deed." Vanuit dat perspectief mag ook 'Schilder me rood' er zijn. Live heeft het nummer nog lang dienst gedaan in de set. Het stond op de live-EP die bij Helder werd gevoegd. Jakobsen: "Tijdens concerten kon je met het licht tijdens dit nummer alles mooi vol en vet in het rood zetten." Tijdens Sail 2000 heeft Bløf 'Schilder me rood' nog als toegift gespeeld. Tot grote ergernis van de tv-regisseur, herinnert Kennis zich. "Die wilde geen nummer dat bijna niemand kende, maar wij wilden het per se spelen."    
This entry was posted in De liedjes, Naakt onder de hemel. Bookmark the permalink.

4 Responses to Schilder me rood

  1. wat een heerlijke nummers hebben ze he!

  2. Wilfred says:

    Met het horen van dit nr (en de rest van het optreden) tijdens Koninginnennach ben ik op zoek gegaan meer info en cd’s van Blof dus zeker goede herinneringen 😀

  3. Het is voor mij één van mijn favoriete van dat album. Vind het juist wel leuk om te ontdekken hoe sommige bewust of bewust op elkaar lijken zonder dat het plagiaat is.

    Btw op de blog 1238 hits staat de reageermodus uitgeschakeld is dat bewust ?

  4. Remco says:

    Er zijn nog wel meer BLØF-liedjes die op anderen lijken, leg bijvoorbeeld ‘Vreemde Wegen’ maar eens naast Krezip’s ‘I Apologize’ 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *