Blauwe ruis, het liedje

Van 'Blauwe ruis' heeft Chris Götte nog een demo gehoord, met geprogrammeerde drums en uiteraard zonder tekst. Die is namelijk na zijn dood geschreven. “Het gaat over hoe dingen die verloren gegaan zijn bij je kunnen blijven”, verklaart Peter Slager. “Het is een ruis in je oren, waar je nooit meer vanaf komt, letterlijk of figuurlijk.” Slager speelt met de begrippen pink noise en white noise. Dat zijn termen uit de geluidstechniek. De Amerikaanse schrijver Don DeLillo gebruikte white noise als titel voor een roman. Slager verzon de variant blue noise.  Blauwe ruis, in mijn ziel en in mijn oren, ik wil het niet meer horen maar het houdt nooit meer op. “Dat staat voor mij voor een onhoorbare, maar zeer voelbare verplaatsing van lucht, die verandering aangeeft. En wel verlies. Het soort blauw dat ik in mijn hoofd had was het blauw van Mariabeeldjes. De ruis erbij maakte het tot verlies van onschuld. Dan klopt het niet meer.” De combinatie van geluidsexperimenten die al op Watermakers waren ingezet met de rauwheid van de thematiek maken Blauwe ruis tot de meest alternatieve rockplaat die Bløf tot dan toe had gemaakt. Dat is niet zo bedacht, benadrukt Slager. “Alles blijft anders heeft een geconstrueerde sound waar we bewust naat zochten. Blauwe ruis klinkt zo omdat we niet anders konden. Dwarsig, onwillig, grimmig. Het is het geluid van een band die zichzelf probeert terug te vinden. Dat kun je niet faken. Je kunt het niet omzeilen. Er valt niet veel aan te produceren.” Omdat Bløf geen zielige plaat wilde maken, is het aantal ballads beperkt. Slager: “We wilden niet jankerig doen. We wilden melden wat het verlies van Chris met ons deed, maar we wilden ook laten weten dat wij niet dood zijn en dat we doorgingen. Het moest ook iets van trots uitstralen.”    
This entry was posted in Blauwe ruis, De liedjes and tagged , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Blauwe ruis, het liedje

  1. Ingrid van Lammeren says:

    Geweldige tekst, melodie en vooral die gitaarsolo… die moet gewoon keihard!

  2. Marri Ennai says:

    Blauwe ruis vind ik gewoon bloedmooi het past gewoon das alles.

  3. Esther says:

    Het nummer Blauwe Ruis heeft ons zo geraakt, dat wij onze zeilboot Blauwe Ruis hebben gedoopt.

  4. Anton van der Steen says:

    Hoi Ernst Jan,

    Blauwe ruis is niet mijn favoriete nummer, wel van mijn jongste dochter, die kent de tekst van voor tot achter, en weer terug.

    Verder ben ik afgelopen avond eens je volledige weblog gaan bekijken, en mensen wat een werk zit er in.
    Je boek moet volgens mij je levenswerk worden, dat kan niet anders.
    Ik kan dan ook niet wachten tot het in de winkel ligt.
    Ga zo door, ik neem wekelijks een kijkje op je blog.

    • Ernst Jan Rozendaal says:

      Hoi Anton,
      Dank je wel. Het helpt wel dat ik Blof heel lang voor de PZC heb gevolgd. Over het boek dat nu moet worden geschreven slaat me heel af en toe de schrik om het hart, maar ik denk dat het wel goed komt. Maart 2012 moet het in de winkel liggen.

      • Dian says:

        Maart 2012, weer een datum om naar uit te kijken.
        Ik heb maar één biografie en dat is van Nelson Mandela. Maar deze zal er zeker aan toegevoegd worden. Je blog-site is veel belovend.

  5. Ineke says:

    en wat hou ik vd gitaarsolo in dit nummer!

  6. Ronald de Klerk says:

    Mooi beschreven en inderdaad lijkt het me vreemd dat Chris enkel de de overdoe heeft kunnen beluisteren en helaas niet het mooie eindresultaat!

    Het is en blijft een sterk nummer wat ik graag mag horen, er zijn al zoveel variaties gespeeld, maar het blijft me steeds verrassen! Vooral het eind stuk met drumsolo en “je maakt niets ongedaan” in de herhaling, GEWELDIG!!!

  7. Moet zeggen dat de “sound” van het album “Blauwe Ruis” mij wel erg beviel. Apart om te lezen dat Chris nog een instrumentale demo van het nummer nog heeft gehoord. Moet ook voor de band wel lastig (Lees: emotioneel) geweest zijn om die demo dan te gebruiken voor een nummer over Chris.
    Live blijf ik het altijd wel een erg sterk nummer vinden wat nooit verveelt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *